Ale Arduino IDE nie zniosę, czyli programowanie w Visual Studio Code

macos arduino ide 2017-08-08, 20:08,

Kiedy piszesz pierwszego Blinka, próbujesz podłączyć serwo czy ogólnie uruchomić swój pierwszy program to Arduino IDE jest jedną z lepszych rzeczy, jakie mogła Ci sie przytrafić. Bardzo prosto się je instaluje, większość rzeczy jest gotowych „z pudełka”, a brakujące biblioteki dociągasz managerem bibliotek. Ale ta prostota może odbić się czkawką, jeśli kiedykolwiek programowałeś w jakimkolwiek lepszym IDE (chyba zaryzykuję stwierdzenie, że Borland Pascal 7.0 miał lepsze IDE).

Trzeba wtedy coś wykombinować. Jeśli jesteś na Windowsie to możesz pójść w drugą skrajność i pobrać AVR Studio, które bazuje na pełnym Visual Studio. Może to być co prawda strzał z armaty do wróbla, ale znacząco przybliży Cię do pełnoprawnego środowiska programistycznego. A co jeśli pracujesz na macOS albo Linux? Ja pracuję na tym pierwszym i ...

Piekło zamarza

Gdy w kwietniu 2015 roku Microsoft ogłosił, że wydaje otwartą wersję nowego, wieloplatformowego narzędzia Visual Studio Code byłem w lekkim szoku. Jak to, Microsoft, macOS, Linux? A jednak. Zmiana realiów, z ciężkich aplikacji desktopowych i dużych ASP.NET w stronę lekkiego node.js i jednostronnicowych aplikacji pisanych w JavaScript skłoniły firmę do tego kroku. My za to dostaliśmy niezły edytor tekstów, obsługę wtyczek i dodatków, oraz wtyczkę...  oficjalną wtyczkę Arduino od Microsoft. W tym tekście bazuję na wersji 0.2.4.

Konfigurujemy

Po pierwsze musimy wtyczkę pobrać. Zanim to zrobimy w systemie musi być zainstalowane Arduino IDE 1.6.x lub nowsze. Samo pobieranie wtyczki robi się to prosto, z menu po lewej stronie wybieramy „Extensions” i wpisujemy Arduino. Jedna z nich będzie właśnie od Microsoft i tą instalujemy. Po zainstalowaniu pobierze ona kilka dodatków, w tym obsługę języka C++ i tym podobne.

Gdy mamy ten krok za sobą otwieramy nowy folder i tworzymi w nim główny plik projektu. W moim przypadku biurko.ino. Pamiętaj, że nazwa folderu i nazwa pliku ino muszą być takie same. Spróbuję odtworzyć w nim kawałek programu, który opisałem w artykule LED na wieczór. Następnie w dolnym pasku wybieram „Select board” i wskazuję jaki układ chcę programować (ESP8266 Generic) oraz obok, którego portu chcę użyć. W tym momencie wszystko jest (prawie) gotowe do programowania.

Po wklejeniu źródeł programu do LED okazuje się, że środowisko nie widzi biblioteki NeoPixel. Musimy ją dołączyć do programu wciskając F1 i wybierając Arduino: Library Manager. Pojawi się ekran jak na poniższym zrzucie:

Odszukujemy bibliotekę na liście (dla ułatwienia można odfiltrować tylko zainstalowane biblioteki) i wciskamy Include Library. To spowoduje dodanie jej (na zrzucie w ósmej linii) do pliku c_cpp_properties.json, utworzonego automatycznie przez środowisko. Aby IntelliSense się nie czepiało trzeba ją jeszcze ręcznie dopisać w sekcji browse.path.

Pozostaje tylko zweryfikować i wysłać projekt na urządzenie. Albo F1 i z listy Verify (weryfikacja) i Upload (zaprogramowanie urządzenia) albo wyświetlonym przy tych opcjach skrótem klawiszowym.

To wszystko, czego potrzeba by cieszyć się normalnym środowiskiem programistycznym a jednocześnie korzystać z dobrodziejstw jakie niesie za sobą ekosystem Arduino.

Komentarze

Podobne wpisy